σεσοφισμένως

Α
επίρρ. με εξυπνάδα, με επιδεξιότητα («ἴσως οὖν τοῑς μὲν ὀνόμασιν οὐ σεσοφισμένως λέγω», Ξεν.).
[ΕΤΥΜΟΛ. < μτχ. παθ. παρακμ. σεσοφισμένος τού σοφίζομαι].

Dictionary of Greek. 2013.

Look at other dictionaries:

  • σεσοφισμένως — cunningly indeclform (adverb) σοφίζομαι make wise perf part mp masc acc pl (doric) σοφίζω make wise perf part mp masc acc pl (doric) …   Greek morphological index (Ελληνική μορφολογικούς δείκτες)

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.